Roman Stramka, pseudonim „Romek” (ur.13.07.1916 w Ptaszkowej, zm. 01.09.1965), kurier przez „zieloną granicę”, narciarz biegowy, wicemistrz Polski 1953 r. w biegu na 53 km., trener i instruktor narciarstwa. Pośmiertnie odznaczony przez Rząd Polski na emigracji Srebrnym Krzyżem Orderu Virtuti Militari oraz Krzyżem Walecznych.

Ukończył Szkołę Handlową w Nowym Sączu, a następnie Instytut Gospodarczo – Handlowy w Wilnie. Był świetnie zapowiadającym się sportowcem, podopiecznym Leopolda Kwiatkowskiego. Jako zawodnik Klubu „Sandecja” Nowy Sącz uprawiał narciarstwo biegowe, kolarstwo, kajakarstwo, lekkoatletykę, grał w piłkę nożną.

Podczas II wojny światowej był jednym z organizatorów przerzutów ludzi na Węgry. Trasę wiodącą z Nowego Sącza do Piwnicznej i Starej Lubovni, a stamtąd do Budapesztu przeszedł 69 razy.

Kilkakrotnie uciekał z rąk gestapo – z pociągu wiozącego go do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu, z „celi śmierci” w gestapowskim więzieniu w Nowym Sączu, spod eskorty żandarmów, którzy zatrzymali go na Węgrzech, czy z pociągu transportującego go do obozu koncentracyjnego w Mauthausen-Gusen.

Po zakończeniu wojny został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa za działalność konspiracyjną. Z więzienia został zwolniony dzięki pomocy ówczesnego wicepremiera Mikołajczyka, którego syna przeprowadził kiedyś na Węgry.

Był aktywnym działaczem wielu klubów sportowych, trenerem i instruktorem narciarstwa w „Sandecji”. Jako zawodnik w Cywilno Wojskowym Klubie Sportowym zdobył w 1953 r. wicemistrzostwo Polski w biegu na 53 km. Zmarł w 1965 roku w wyniku wypadku motocyklowego.